به نام او
گاهی کتاب عجایب نامه ی محمد ابن محمود همدانی مربوط به قرن چهارم پنجم هجری را برای تفریح می خوانم، در بخش عجایب اقالیم و بلاد در باب اهواز مطلب زیر آمده بود که خالی از لطف نیست.
اهواز شهری است در خوزستان. هوای بد دارد و هر که سالی در اهواز مقام کند، در عقل خود نقصان یابد. چنان که هر که در موصل مقام کند، قوت خود زیادت یابد. و هاشمی را طبع دشخوار بگردد: چون در اصفهان رفت، بخیل و خسیس گردد. و هر خاکی را خاصیتی ست. و در اهواز کسی را روی سرخ نبود، نه از آن طفلان، و از آن بازرگانان و غربا تباه کند. آنجا مار بود و افعی و جرّارات قتّاله. و در مقابر بیشتر بود. . زید ابن محمد آنجا بود سوگند خورد که شبی چند بار قصد کردم که خود را به آب اندازم تا غرق شوم از گرما و سَموم و اندوه.
اهواز را ابوموسای اشعری ستد، در خلافت عمر ابن خطّاب.
و در باب خوزستان
ولایتی است پر نعمت، اما هوای فاسد دارد و اهل وی اندکی بد خوی باشند و از آن ولایت گریزان، چون اهل اصفهان- که به هر اقلیمی که روند، صنفی بینند از اهل اصفهان و خوزستان: یکی سبب آن که حرص دارند بر جمع مال، دیگر آن که بر نتاود از بسیاری مردم، سیم آن که مردم از جای نیک انتقال کمتر کنند....
در باب تستر، شوش، جندی شاپور و خیلی از شهر های بیرون از خوزستان نیز نوشته بود.
***************************************************************
عجایب نامه، نوشته محمد ابن محمود همدانی، ویرایش متن: جعفر مدرس صادقی، نشر مرکز تهران
گاهی کتاب عجایب نامه ی محمد ابن محمود همدانی مربوط به قرن چهارم پنجم هجری را برای تفریح می خوانم، در بخش عجایب اقالیم و بلاد در باب اهواز مطلب زیر آمده بود که خالی از لطف نیست.
اهواز شهری است در خوزستان. هوای بد دارد و هر که سالی در اهواز مقام کند، در عقل خود نقصان یابد. چنان که هر که در موصل مقام کند، قوت خود زیادت یابد. و هاشمی را طبع دشخوار بگردد: چون در اصفهان رفت، بخیل و خسیس گردد. و هر خاکی را خاصیتی ست. و در اهواز کسی را روی سرخ نبود، نه از آن طفلان، و از آن بازرگانان و غربا تباه کند. آنجا مار بود و افعی و جرّارات قتّاله. و در مقابر بیشتر بود. . زید ابن محمد آنجا بود سوگند خورد که شبی چند بار قصد کردم که خود را به آب اندازم تا غرق شوم از گرما و سَموم و اندوه.
اهواز را ابوموسای اشعری ستد، در خلافت عمر ابن خطّاب.
و در باب خوزستان
ولایتی است پر نعمت، اما هوای فاسد دارد و اهل وی اندکی بد خوی باشند و از آن ولایت گریزان، چون اهل اصفهان- که به هر اقلیمی که روند، صنفی بینند از اهل اصفهان و خوزستان: یکی سبب آن که حرص دارند بر جمع مال، دیگر آن که بر نتاود از بسیاری مردم، سیم آن که مردم از جای نیک انتقال کمتر کنند....
در باب تستر، شوش، جندی شاپور و خیلی از شهر های بیرون از خوزستان نیز نوشته بود.
***************************************************************
عجایب نامه، نوشته محمد ابن محمود همدانی، ویرایش متن: جعفر مدرس صادقی، نشر مرکز تهران
چند تا از عکسهای خودم را هم می گذارم





