محاصره

به نام او

چگونه فراموش کنم؟ وقتی همه عمر در محاصره ی این آبی بیکران بوده ام.

بخشش

به نام او

نمی دانم جمله را از جایی خوانده بود یا مال خودش بود به هر حال غافلگیر شدم.
به هر حال نریمان گفت: برای بخشش دیگران باید اول خودت را ببخشی.

بهشت

به نام او

بدرستیکه الله حیا نمی کند که به پشه یا بزرگتر از آن مثال زند.
پس آنانکه ایمان آورده اند می دانند که حق و از جانب پروردگارشان است و آنانکه کفر می ورزند، می گویند که الله را از این مثل چه مقصودی داشته است؟
بسیاری را به آن گمراه می کند و بسیاری را به آن هدایت می کند
و گمراه نمی کند به آن مگر فاسقین را *26*

آنانکه پیمان الله را بعد از میثاق نقض می کنند و می گسلند آنچه را الله به وصل آن امر فرموده است و در زمین فساد می کنند و آنان به حقیقت زیانکارانند. *27*

سوره ی بقره

جای زیبایی بود، آرام بود، نسیم می وزید و میان درختان صدا می کرد و جوی کوچک اما زلالی از آنجا می گذشت.

از من هم پرسید: بهشتی که قرآن می گوید، غیر از این است؟

یاد جواب رفیقم افتادم که "اصل کار غایب است..." اما بیت حافظ در ذهنم تاب می خورد و همین بود که گفتم: چه فرقی می کند به هر حال رزاق اوست و سفره سفره ی او.

" بر در شاهم گدایی نکته ای بر کار زد گفت بر هر خوان که بنشستم خدا رزاق بود."