۱۳۸۹ بهمن ۲۰, چهارشنبه

و فی السماء رزقکم و ما توعدون (22/ ذاریات)

به نام او
آنروز صبح همچنان باران می بارید و با این وجود نور خورشید در شرق از لابلای ابرها بیرون می تراوید و رنگین می کرد. درختان مست جوانی بهاریشان، همه جا جوانه های جدید داشتند و تمیز و عطر زده با نسیم حرکت می کردند. آب زلال باران همه جا در چاله های خیابان، تکه های آسمان بود روی زمین به چشم می خورد و همین بود که یاد افسانه آفریقایی که در بچگی خوانده بودم افتاد که تعریف می کنم؛

زمانی آسمان نه تنها خیلی نزدیک بود و دست یافتنی بلکه خیلی هم خوشمزه بود! هیچ کس گرسنه نمی ماند ، هر که هر وقت که می خواست دست دراز می کرد و تکه ای می کند و می خورد تا آنکه روزی آدمی حریص بیش از حد کند ولی نتوانست بخورد و آسمان که دید قهر کرد و بالا رفت.
**********************************


در حاشیه: مفهوم بهشت آغازین به شکلهای مختلف، مثل بهشت آدم و حوای خودمان و بعد قهر با آدمی در بسیاری از ادیان وجود دارد.

۱۳۸۹ بهمن ۵, سه‌شنبه

ماهواره و صدا و سیما

به نام او
دوستی فتوای یکی از مراجع را به من نشان داد که استفاده از دستگاه رسیور ماهواره را به شرط آنکه فقط بتوان با آن شبکه های استانی را تماشا کرد و لا غیر مجاز دانسته بود.... وقتی دیدم خنده ام آمد و گفتم ندیدن کانالهای ماهواره آنقدرها هم سخت نیست، سخت دیدن صدا و سیما است و این حکایت از گلستان سعدی تعریف کردم که؛

یکی را زنی صاحب جمال جوان درگذشت، و مادر زن فرتوت، به علت کابین در خانه متمکن بماند. و مرد از محاورت او به جان رنجیدی، و از مجاورت او چاره ندیدی. تا گروهی آشنایان به پرسیدن آمدنش. یکی گفتا چگونه ای در مفارقت یار عزیز؟ گفت نادیدن زن بر من چنان دشخوار نیست که دیدن مادر زن.

۱۳۸۹ دی ۲۴, جمعه

آرزو، اندیشه و بخت

به نام او

" به رویاهایت فکر کن!"

" امسال حواست را جمع کن!"

اینها بعضی از شعارهای بانکهای وطنی است برای شرکت در قرعه کشی ، هر بار که این شعارها را می بینم یاد کلامی از مولای متقیان می افتم که شاید روزی بر دیواری دیده ام، با این مضمون که
آدمی هر چه اندیشه اش قویتر می شود به اندیشه اش بیشتر تکیه می کند و هر چه ضعیفتر به بختش.

در واقع دو موضوع اینجا مطرح است یکی اینکه ما چه آرزوهایی داریم؟ و دیگری اینکه چگونه برای رسیدن به آنها تلاش خواهیم کرد؛
حکمت 219 نهج البلاغه م گوید که " قربانگاه اندیشه ها، زیر برق آرزوهاست."

اما حتی اگر عقل، فقط عقل معاش هم باشد و حتی اگر اشکالی نداشته باشد که آدمی آرزوهای پر زرق و برقی داشته باشد و دنیا او را از آخرت غافل کند، باز هم تکیه بر شانس و اقبال، به وضوح با آن عقل دنیایی هم در تعارض است، راستش من یکی در سود اقتصادی این شعارها هم شک دارم، یعنی درست است که جمع آوری سرمایه های خرد و استفاده از آنها منفعت اقتصادی برای کل جامعه خواهد داشت، اما هرگز نباید فراموش کرد که این شعارها و این شیوه ها مخل فکر سالم و روحیه تلاشگری در جامعه است.